کاربردهای سامانه gps 

 

gpsعلاوه بر كاربرد نظامي كه دليل اصلي ايجاد و توسعه اين سامانه توسط وزارت دفاع آمريكا بوده است، شامل کاربردهای دیگری نیز میشودکه از قرار :

 

  • كاربردهاي زميني gps: نقشه برداري از زمين، كنترل حمل و نقل و ترافيك، پايش و بررسي جابجايي‌ها و نشست‌هاي زمين، پيش‌بيني زلزله ، کنترل جابجايي سدها و برج‌هاي بلند، پيش‌بيني وضع هواو ...

 

  • كاربردهاي درياييgps : ناوبري كشتي‌ها، هيدروگرافي (آب‌نگاري)، تعيين موقعيت سكوهاي دريايي نفتي، تعيين موقعيت جزاير مرجاني، مين‌يابي و ...

 

  • كاربردهاي هواييgps : فوتوگرامتري (اندازه ‌گيري از روي عكس‌هاي هوايي)، كنترل حمل و نقل، ناوبري، هدايت و كنترل كليه وسايل پرنده نظير هواپيما، بالگرد، کنترل ماهواره‌هاي سنجش از دور و ...

 

gps از این سه بخش تشکیل شده است:

 

بخش فضايي

متشكل از 24 ماهواره فعال كه هر چهار ماهواره در يكي از شش مدارتعيين شده استقرار دارند. حركت و استقرار ماهواره‌ها به گونه‌اي است كه در هر نقطه از سطح زمين در آن واحد حداقل شش ماهواره در ديد گيرنده باشند. از آوريل 2007 ميلادي تعداد ماهواره‌هاي سامانه جي‌پي‌اس به 30 عدد افزايش مي‌يابد تا دقت گيرنده‌هاي زميني نيز بيشتر شود

با اين افزايش تعداد، نحوه استقرار ماهواره‌ها حالتي نامتقارن به خود خواهد گرفت كه البته در اين حالت، قابليت اطمينان و آمادگي سامانه در هنگام از كار افتادن يا نقص تعدادي از ماهواره‌ها بهبود پيدا مي‌كند.

بخش كنترل زميني

اين بخش شامل ايستگاه‌هاي زميني است که داراي مختصات معلوم هستند و موقعيت آنها از طريق روش‌هاي کلاسيک تعيين موقعيت نظير روش تعيين فواصل بلند توسط کوازارها و روش فاصله‌سنجي ماهواره‌اي با امواج ليزر به دست آمده است. اين ايستگاه‌ها، وظيفه تعقيب به روش کمترين مربعات، پارامترهاي مداري و موقعيت ماهواره‌ها را نسبت به يک سامانه مختصات ژئودتيک ژئوسنتريک محاسبه مي‌نمايد.

تعداد اين ايستگاه‌هاي زميني پنج عدد است که ايستگاه اصلي با نام کلرادو اسپرينگ در آمريکا قرار دارد و چهار ايستگاه فرعي ديگر در هاوايي، كوآجالين، ديگو گارسيا و آسنشن مستقر هستند

گیرنده های gps درحالت کلی دو دسته اند:

  • گیرنده های نظامی
  • کیرنده های غیر نظامی
رهبری